La Belle Vie: Karina

De zomer heeft iets magisch. Zodra de eerste echte warme avond zich aandient, lijken we allemaal net iets zachter te worden. We eten buiten, blijven langer hangen aan tafel en pakken spontaan een terrasje. Het goede leven. La belle vie.

Vaak zoeken we dat in de grote momenten. Vakantie. Een prachtig hotel aan zee. Lange avonden met een glas wijn in de hand terwijl de zon langzaam ondergaat. Quality time met je gezin of eindelijk weer eens een weekend met z’n tweeën. En eerlijk? Dat ís ook genieten.

Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat het goede leven juist in de kleine dingen zit. In een warme knuffel van je kinderen als je thuiskomt. In een post-it op je laptop met daarop simpelweg: “Ik hou van je.” In schaterlachen met vriendinnen, om verhalen die eigenlijk nergens over gaan. Kleine momenten die ongemerkt groots blijken te zijn.

Voor mij draait la belle vie uiteindelijk om liefde. Niet alleen de grote, meeslepende liefde uit films of boeken, maar juist de liefde die zichtbaar wordt in aandacht.

Er voor elkaar zijn. Omkijken naar elkaar. Even vragen hoe het écht gaat. Juist daarin blijft liefde leven.

In mijn werk zie ik helaas ook de andere kant. Stellen die besluiten uit elkaar te gaan. Verdriet, teleurstelling en boosheid: emoties die soms hoog oplopen. Toch probeer ik mensen altijd mee te geven dat zij ooit verliefd op elkaar waren.

Dat ze samen een leven hebben opgebouwd, herinneringen hebben gemaakt en vaak ook kinderen delen. Lief en leed.

En al lukt het niet altijd perfect, het streven mag zijn om met respect en misschien zelfs een beetje liefde afscheid van elkaar te nemen. Niet om terug te kijken naar wat misging, maar om samen ruimte te maken voor een nieuw begin.

Want ook na een moeilijke periode kan er weer een nieuw hoofdstuk ontstaan. Een nieuw ritme. Nieuwe herinneringen. En uiteindelijk opnieuw: la belle vie.

Deze zomer wens ik iedereen toe dat je het goede leven niet alleen zoekt in verre reizen of bijzondere plannen, maar juist ook vindt in de kleine momenten van alledag. Want vaak zijn dat precies de momenten die we later het meest koesteren.

Liefs,
Karina